|
| Tanzania |
De verenigde republiek van Tanzania is een onafhankelijk land in Oost-Afrika en
grenst aan Democratische Republiek Congo (Congo Kinshasa), Rwanda, Burundi,
Oeganda, Kenia, Mozambique, Malawi en Zambia. Het is een republiek met een
federale structuur (Tanganyika en Zanzibar). De naam Tanzania is een
samentrekking van de eerste drie letters van beide delen van de federatie: Tan -
Zan - ia.

Tanzania is onderverdeeld in 26 regio's.
Arusha (Arusha),
Dar es Salaam (Dar es Salaam),
Dodoma (Dodoma),
Iringa (Iringa),
Kagera (Bukoba),
Kigoma (Kigoma),
Kilimanjaro (regio) (Moshi),
Lindi (Lindi),
Mara (Musoma),
Mbeya (Mbeya),
Morogoro (Morogoro),
Mtwara (Mtwara),
Mwanza (Mwanza),
Pwani (Kibaha),
Noord-Pemba (Wete),
Zuid-Pemba (Mkoani),
Rukwa (Sumbawanga),
Ruvuma (Songea),
Shinyanga (Shinyanga),
Singida (Singida),
Tabora (Tabora),
Tanga (Tanga),
Centraal/Zuid-Zanzibar (Koani),
Noord-Zanzibar (Mkokotoni),
Urban/West-Zanzibar (Zanzibar),
Staatsinrichting
Tanzania is een republiek met een federale structuur (Tanganyika en Zanzibar).
De president, die voor vijf jaar wordt gekozen en eenmaal herkiesbaar is, komt
meestal van het vasteland. De eerste vice-president is dan de premier van
Zanzibar, de tweede vice-president is premier van de federale regering.

Het parlement, de Nationale Vergadering, telt 156 leden: 101 gekozen op het
vasteland en 55 op Zanzibar en Pemba.
Tot 1992 was de Chama Cha Mapinduzi (CCM), ('Partij van de Revolutie') de enige
toegestane partij. Wel hadden de kiezers keus uit meerdere kandidaten van die
partij als het ging om de vertegenwoordigende lichamen. Bij de uitvoerende
functies was de keus beperkt tot "ja" en "nee". De National Executive Committee
(een soort politburo) had de macht, er was geen persvrijheid, de Tanzaniaanse
staatsvorm onder Nyerere was feitelijk gezien een communistische.
In 1992 werd een meerpartijenstelsel ingevoerd. De CCM bekleedde tot 1992
duidelijk een monopoliepositie en de meeste ambtenaren waren dan ook lid van die
partij. De CCM ontstond in 1977 na een fusie van de Tanganyika Afrikaanse
Nationale Unie (TANU) van Julius Nyerere en de Afro-Shirazi Partij van Aboud
Jumbe.
Geschiedenis
Waarschijnlijk werd Tanzania reeds 1,8 miljoen jaar geleden bewoond door
mensachtige wezens. In de oudheid werden er contacten onderhouden met Egypte. In
de vierde eeuw voor Christus kwamen de Arabieren en Perzen handel drijven in
Tanzania. Tussen de vijftiende en negentiende eeuw bezaten de Portugezen een
monopoliepositie wat betreft de handel met Tanzania, doch werden in 1828 door de
Arabieren verslagen.

In 1884 sloten vertegenwoordigers van de Duitse Oost-Afrika Vereniging verdragen
met de plaatselijke stamhoofden, waarna de Duitse Oost-Afrika Vereniging
Tanganyika koloniseerde. In 1890 werd Tanganyika een Duitse kolonie. Een opstand
tegen het Duitse gezag in 1907 (Maj-Maj opstand) werd door de Duitsers
hardhandig onderdrukt. In 1914 geraakte Tanganyika als Duitse kolonie (officieel
'protectoraat') betrokken bij de Eerste Wereldoorlog. Werden de meeste Duitse
koloniën in Afrika en Azië reeds in 1914 en 1915 door de Entente veroverd,
Tanganyika bleef tot het einde van de oorlog in Duitse handen. Gouverneur Albert
Heinrich Schnee en de geniale Duitse kolonel (later: generaal) Paul von
Lettow-Vorbeck wisten via guerrilla-methoden uit de handen van de aanvallende
Britten, Belgen en later ook de Portugezen te blijven. Sterker nog, het numeriek
kleine leger dat Von Lettow-Vorbeck commandeerde viel zelfs (met succes) de
Britse stellingen in Kenia aan. Vanaf 1918 trokken de mannen onder Von Lettow
door Mozambique. Op 14 november 1918 capituleerde Von Lettow toen hij hoorde dat
de strijd in Europa voorbij was.
Masai vrouw met kind in Noord TanzaniaTanganyika ging nu over in Britse handen,
maar Duitsers bleven in vrij grote aantallen in Tanganyika aanwezig
(bijvoorbeeld als plantagehouders). In 1919 werd Tanganyika een Brits
mandaatgebied. Na de Tweede Wereldoorlog groeide het nationaal bewustzijn onder
de autochtone bevolking en werden er partijen en verenigingen opgericht. De
voornaamste was de Tanganyika Afrikaanse Nationale Unie (TANU) die in 1954 werd
opgericht door Julius Nyerere, een zoon van een stamhoofd. Bij de verkiezingen
van 1958 werd de TANU de grootste partij. In mei 1961 verkreeg het land volledig
zelfbestuur, en op 9 december 1961 werd Tanganyika een onafhankelijk land.
Precies een jaar later werd het een republiek (als onderdeel van het Britse
Gemenebest) met Julius Nyerere als president, 'chief minister' (dwz. premier) en
voorzitter van de TANU.
Op 26 april 1964 verenigde Tanganyika zich met de eilanden Zanzibar en Pemba en
kwam de Federale Republiek Tanzania tot stand. President van de federatie werd
Nyerere en vice-president werd voorzitter sjeik Abeid Karume van de
Volksrepubliek Zanzibar en Pemba.
In 1967 werd de Verklaring van Arusha aangenomen. Het plan voorzag in een
ontwikkelingsplan, Afrikaans-socialisme, traditioneel Afrikanisme en een
eenpartijendemocratie. Voor de ruim 12 miljoen boeren werden Ujaama-dorpen
ingericht. In deze Ujaama-dorpen waren scholen, ziekenhuizen, water- en
voedselvoorzieningen en andere sociale voorzieningen. Echter, vanwege de
voortdurende economische terugval, werden de Ujaama-dorpen slechts ten dele een
succes. In zijn buitenland beleid volgde president Nyerere een strikt neutrale
koers. Dit resulteerde in de aanwezigheid van zowel adviseurs uit Oost-Europese
landen en China, als uit West-Europese landen en de VS. In 1977 fuseerde de
Afro-Shirazi Partij van Zanzibar met Nyerere's TANU tot de Partij van de
Revolutie (CCM). Als protest tegen de - in de ogen Zanzibars president Aboud
Jumbe - centrale politiek, trad Jumbe op 30 januari 1984 af en werd vervangen
door de gematigde Ali Hasan Mwinyi.

Schoolkinderen in Noord TanzaniaIn 1979 opereerden Oegandese troepen van
dictator Idi Amin op Tanzaniaans grondgebied. Tanzania, dat al langer in onmin
leefde met de dictatuur in het buurland, viel daarop - gesteund door Oegandese
anti-Amin strijders - Oeganda binnen en verjoegen dictator Amin.
In 1985 trad Nyerere vrijwillig af. Zijn opvolger als federale president werd
Ali Hasan Mwinyi. Dit alles benadrukte de redelijke stabiliteit van Tanzania: de
christelijke Nyerere werd zonder dat dit leidde tot noemenswaardige religieuze
of etnische problemen opgevolgd door de moslim Mwinyi. President Mwinyi paste
het Afrikaanse-socialisme van Nyerere wat aan aan de tijd en leende geld bij het
IMF. In 1990 werd Mwinyi tot president herkozen. Mwinyi zette de tijdens zijn
eerste ambtsperiode als president voortgezette democratiseringsbeleid voort en
in 1992 werd het meerpartijenstelsel ingevoerd. In 2005 werd Jakaya Kikwete (CCM)
president.
In 1995 werd president Salmin Amour (CCM) van Zanzibar herkozen. Internationale
waarnemers bespeurden echter corruptie en manipulatie van de verkiezingsuitslag.
Een sterke, door Arabieren, gesteunde afscheidingsbeweging op het eiland, wordt
door de federale regering niet erkend. Bij de verkiezingen van 2000 werd de zoon
van Zanzibars eerste president, Amani Karume, tot president en voorzitter van
Zanzibar en Pemba gekozen.

Geografie
De officiële hoofdstad is Dodoma, maar de voormalige hoofdstad Dar es Salaam
huisvest nog vele regeringsinstellingen en ambassades. Andere belangrijke steden
zijn Arusha, nabij de Kilimanjaro, Mwanza, Tabora en Zanzibar.
Toerisme
Tanzania heeft enkele toeristische troeven voor safari-trips (het woord safari
betekent reis in het Swahili):
Ngorongoro: krater met een unieke wildpopulatie,
Serengeti: wildreservaat, bekend door de jaarlijkse migratie (gedeeld met Kenia)
Selous : wildreservaat in het zuiden van het land, met de Rufiji-rivier,
Lake Manyara : wildreservaat bekend om de vele flamingo's,
Ruaha : wildreservaat in het westen van het land,
Kilimanjaro : hoogste berg van Afrika (5895m), door toeristen beklimbaar,
|
|
|